Kadir’in ağzından;
Demir’in yanından ayrıldıktan sonra köşke gelir gelmez bahçeye çıkmıştım. Hemen bir sigara içmem gerekiyordu. Gökyüzündeki ay bahçe aydınlatıyordu.
Ay ışığı, çimenlerin üzerine düşüyordu. O ışığın içinde bir siluet gördüm. Küçük, hareketsiz bir beden vardı ve o an kanım çekildi. “Leyla!” diye bağırdım, koşarak yanına geldim.
Eğildim, dizlerim toprağa gömüldü. Yüzü bembeyaz olmuştu. Dudakları solgundu, kirpikleri kıpırdamıyordu. “Leyla!” dedim yeniden, sesim titredi. Elimi uzattım, omzundan tuttum ama tepki vermedi. Kalbim deli gibi çarpıyordu.
Onu yavaşça kollarımın arasına aldım. Başı göğsüme düştü, nefesini zar zor hissediyordum. “Leyla, aç gözlerini… hadi,” dedim. Sesim titrememeliydi ama elimde değildi.
Bir an sonra kirpikleri kıpırdadı. Zayıf bir nefes verdi. G
