Rojgûl iki gündür hasta haliyle çok düşünmüş ve bazı sonuçlara varmıştı. Roj’dan kopamıyordu. Güçsüzlük müydü kalbi bedenini terk mi etmişti anlayamamıştı ama tek bildiği yolun sonunda hep Roj’un olacağıydı.
Roj’un eninde sonunda teslim olacağını biliyordu ama kaybetme korkusuyla dağılacağını özünü bulacağını hesap edememişti. Sevincini yaşayamadan planlarına geçmesi şarttı ama. Roj aldıklarını verecek ödemesi gereken bedelleri ödeyecekti.
Şartlarından sonra durgunlaşarak düşüncelere dalan kocasının kırılan kaşlarına Rojgûl endişesini belli etmeyerek bakmaya çalıştı ama Roj’un sessizliği giderek umutlarını öldürüyordu.
Roj ellerini bırakıp ayağa kalkınca Rojgûl dolan gözlerini kaçırarak odanın içine bakındı. Kocasının sevdasından şüphesi yoktu ama kalbindeki kırık parçalar dört bi
