Ruhumun ışığı_Çöl çiçeği ( Aşk_ı Mafya)

Lamia kılıçsoy Kılıçsoy soyadımdam oldum olası tiksinmişimdir aslında soyadımla bir derdim yok fakat o babam olacak adamın soyadını taşımaya tahammülüm yok Kendimi bildim bileli sevgisiz ilgisiz soğuk bir aile içinde yaşadım hep .Babam hep kendi istediği olsun asla sözünden çıkmayalım isterdi onun için varsa yoksa abimdi beni her zaman dış kapının dış mandalı oldum Annem korkusundan sesini çıkaramazdı aksi takdirde annemi ya soğuk karanlık bir odaya hapseder aç susuz bırakırdı günlerce ya da kan revan içinde kalıncaya dek döverdi Benimde annemden bir farkım yoktu ne zaman karşı çıksam hep döverdi.Ama ne yaparsa yapsın benim hırçın ve asi karakterimi köreltemezdi Annemin aksine ben susmazdım Onunla aynı kaderi yaşamayacağıma dair Kendi kendime söz vermiştim asla babam gibi bir şerefsizle evlenmiycektim Gel gelelim şimdiye tüm bunlar ben henüz İstanbul'dayken oluyordu neden ne için halamın yanına gönderildiğime dair bir fikrim yoktu annemi çok özlemiştim kim bilir neler yaşıyordu neler yaşatıyorlardı çoğu zaman babam aç bıraktığında ben gizliden yemek götürürdüm ya da annemi dövmeye kalkınca ben araya girerdim ve olan bana olurdu hep sonuçları ağır olmuştu Abim kılını bile kıpırdatmadan seyrederdi tiyatro seyreder gibi hoşuna giderdi ikisindende tiksiniyordum üniversiteyi halamın yanına geldiğimde tamamlamıştım Halam on beş senedir Almanya'da yaşıyor eşi ile beraber babam beni bir gün apar topar halamın yanına yollamıştı ne kadar sorsamda sorularım hep yanıtsız bırakıldı halam babamın aksine çok iyi yufka yürekli bir kadındı çok severdim onu birde kızı ezgi var Halamın yanına İlk geldiğimde çok çekiniyordum hepsinden bana önce odasını sonra ise yüreğini açtı o gün bu gündür yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi Sanki benim kayıp kız kardeşim gibiydi zaten oda pek fazla kimseyle muhattap olmazdı kısacası birimizin ruh ikiziydik birazda kendimi tanıtayım sizlere. Ben Lamia kılıçsoy Yavuz ve Lale çiftinin hiç sevilmeyen iki numarasıyım. yirmi beş yaşında beyaz tenli kızıl saçlı 1. 68 boylarında biriyim dış görünüşümü babamdan aldım ne kadar güzel olduğum soylensede ben sırf o piçe benzediğim için dış görünüşümden nefret ederdim iç mimarlık bölümünden mezun oldum dediğim gibi üniversiteyi Almanya'da tamamladım hemde yüksek lisans yaparak . Bu Zamana dek erkek arkadaşım olmadı aslında bir çok kişi şansını denedi ama araya bir gün girdiğinde benden köşe bucak saklanıyorlardı sanki birinden korkmuş veya korkutulmuş gibi bana yaklaşmazlardı kısacası bu güne dek aklımda binlerce soru işareti olarak yaşadım kim bilir daha neler neler yaşayacaktım ....