Küçük Ömer, kahverengi ahşap evlerinin avlusunda kendisine yaptığı değnekten atı ile oynuyordu. Bacaklarının arasına kıstırdığı değnek her zıplamada düşüyordu ve bundan son derece mutsuzdu. Lakin her düşmede yılmadan tekrar alıp yerine koyuyordu. Atları çok seviyordu, babasının çiftliğinde bir sürü olmasına rağmen hala ona binemeyeceğini söylüyordu. Hah saçmalıktı. Seyislerin yardımıyla gayette binebilirdi.
9 yaşında tam bir yiğitti. Yaşıtlarına nazaran iri bir bedene ve delici bir zekaya sahipti. Bu sebeptendir ki herkesle arkadaşlık edemiyordu. Kardeşi Yusuf 5 yaşındaydı, onunla oynamak ta hiç ama hiç zevkli değildi. Sürekli mızıkçılık yapıyor, kendi yaptığı şeyleri kabul etmeyip Ömeri suçluyordu.
Günün sonunda annesi Zehra hanımdan dayak yiyen o oluyordu.
Eğer bir atı olsaydı, ist
