O günün akşamında kucağında henüz bir aylık bebeği ile nihayet eve döndü Kemal. Herkesin tahmin ettiği gibi Emre’ye bunu yapan dedesi ve ananesiydi. Daira’dan şikayetçi olmuştu Kemal, Nesli’nin ailesi arka perde de kaldıklarından onların adını vermek istememişti. Nesli’nin hatırasına belki bu kadarcık bir anlayışla sadık kalabilirim diye düşündüğün… İşte şöyle böyle bir vicdan rahatlatma çabası.
Gece, bu defa sevinç göz yaşları döktü. Emre’ye bir şey olsaydı kendini affetmeyeceğini söyleyip durdu.
O gece Kemal’in odasında çift kişilik yatağın bir kenarında Kemal, diğer kenarında Gece uyudu. Emre bebek Gece’den yana, bu defa onu emzirmeyi deneyeceği bir gece olmayacaktı ama iki çocuk da babalarının da yanlarında olduğu o yatak da güvende olacaklardı. Burada işin yok dedi içinden bir ses
