44
Gece, sabaha karşı gözünü açtığında yanında Emre’nin olmayışı ile korku dolu bir an taşıdı yüreğine. Saçı başı darmadağın onu düşürmüş olabileceğini düşünüp birlikte uyudukları koltuğun kenarına baktı, nasıl bu kadar derin uyumuş olabildiğine kızdı durdu. Kalktı yerinden, odanın içinde aradı, sonra da elinde Nesli’nin fuları çıktı odadan. Banyoya… Sabah duşu alacak değildi ya şuncacık bebek oradan da Kemal’in odasına girdi. Kemal, küçük kızı ile sarmaş dolaş yatıyordu ancak odaya girişinde kapıyı sert kapattığı için uyanmıştı Kemal. Elinde ölen karısının fuları, yakası bağrı dağınık, bluzunun üst düğmeleri açık perişan haldeydi Gece. Yataktan çıktı, kızını uyandırmamaya dikkat ederek. “Ne oluyor Gece?” diye sordu. “Emre yok!” “Nasıl yok?” “Yanımda yok.” “Nereye gidecek Gece dur!”
- Yazar
