YASEMİN'DEN
Olduğum yerden ne bir adım ileri ne de bir adım geri gidemiyordum. Cihan'ın sözleri kulaklarıma ulaşıp beynimde bir balyoz etkisi yaratırken gözlerimi art arda kapatıp açtım.
Saniyeler sonra ansızın açılan kapı ile yakalanmanın verdiği utanç bedenime bir türlü uğramadı. Cebelleştiğim daha başka duyguları vardı ve bu hisler utancı bastırıyordu.
Cihan'ın gözleri ile çakışan gözlerim titriyordu. Ona karşı fazlasıyla mahçup hissediyorum fakat az önce duyduklarıma bakılırsa o beni görmek dahi istemiyordu.
İfadesiz gözlerini üzerimden çekerek yanımdan geçip gitti. Öylece orada dururken ablam geldi yanıma. Konuşuyordu fakat algılamıyordum. Saniyeler önce Cihan'ın sergilediği tavırda takılı kalmıştım.
Hakettin, Yasemin! dedim içten içe. O çıngıraklı diline bir türlü mani olamadın!
