Çantamdan kapı anahtarını çıkarıp kapıyı açtım ve valizimle birlikte içeri girdim. Dört yıldır kızlarla birlikte bu evde kalıyorduk ve bu ev bizim için kiralık bir ev değil, kendi evimizden bile öteydi.
Ezgi de gelmiş olmalıydı çünkü içerden sesler geliyordu.
Valizimi kapının önünde bırakıp mutfağa gittim. Tahmin ettiğim gibi Ezgi gelmişti.
"Ezgiiiii." dedim arkadan ona sarılarak. Ezgi de ona sardığım kollarımdan tutup bana döndü ve sarıldı. "Seni çok özledim."
"Ben de çok özledim." dedi Ezgi ağlayarak ama neden ağlıyordu ki?
"Ezgi neden ağlıyorsun?" dedim şaşkınca.
"Bilmiyorum ya. Bu sene bu evdeki son senemiz olabilir. Üniversiteyi burda yine bu semtte kazanırsak bir şekilde yine aynı evde kalabilirdik ama hepimizin hayalleri çok farklı. Burda son birkaç ayımızın kalması canımı
