Salonda üçümüz ve kocaman bir sessizlik kalmıştı.
"Efser adına özür dilemem gerektiğinden emin değilim. En azından biliyorsunuz ki, içinde ne varsa ortaya döken biridir. Aşamadığı çok şey var ve bunları söylemekten çekinmez. Eğer bir kabuğa girmesi gerekirse tabakayı büyütüp herkesi içine alır. Dışarıda olmayı da hapis kalmayı da ve yalnız hissetmeyi de sevmiyor. Bu yüzden ben de yanına gitmeliyim, sonra tekrar görüşürüz."
Boray yılgın adımlarla uzaklaştığında arkasında bıraktığı boşluğa baktım. Söylenenler saniye başı ağırlığını arttıran görünmez yüklerdi. Ve böyle azaplar her ne kadar bedenimizden uzak duruyor gibi görünse de en çok canımızı acıtan duygular olurdu. Sıkıntılı düşünceler ve eziyetle çarpan kalpten daha büyük bir ceza olamazdı.
"Bunu söylediğime inanamıyorum, Efser hakl
