"O gidemez, onu gönderemezsiniz."
"Sebep?"
Ağır adımlarla vücudunu ona çeviren maskeli bir gerçeğe daha sabredecek gücü yoktu.
"Çünkü.."
Oliver tedirgin bakışlarla karısına baktı çünkü o gerçeği kendisi de bilmiyordu.
"Çünkü?"
Rehinelerden bir kaçı da gerçeği öğrenmek için bütün dikkatlerini ona çevirmişlerdi.
"Çünkü... ben hamileyim."
Ortalığı saran sessizlikten en çok etkilenen Oliver olmuştu. Ağzını açarak tek kelime söylemek istedi ama bir şey bulamadı.
"Ne? Hamile misin? Yani bu durumda ben baba mı oluyorum?"
Büyülenmiş gözlerle Elisabeth'e bakarken içinde olmuş durumu bile unutmuştu.
"Hayır, bu durumda teyzesinin eniştesi oluyorsun. Tabii ki de baba oluyorsun."
Her zamanki gibi anın büyüsünü bozan Ron'nun cevabını James kafasına vurarak vermişti. Oliver eşine sarılarak havada döndürmeye başladı. Etrafta yükselen alkış seslerinin ardından maskelinin elindeki silahı kafasına sıkma isteği uyanmıştı içinde.
Bir hamilesi eksikti zaten. Şansına daha yeniydi yoksa daha fazla rezillik yaşanacaktı.
"Sarılmanız bittiyse ayrılın çünkü yapması gereken görevi var kocanın."
Elisabeth korkuyla onun kollarından yapıştı. "Asla, asla onu göndermem. Çocuğumun babasına bir şey olursa ortalığı yıkarım."
"Onun yerine ben giderim."
Gözler arkada duran James'e döndüğünde yüzünde bıkmış ifade vardı. "Sıkıldım, hemen bitirelim bu rezilliği. Hem merak etme iş arkadaşlarımı tehlikede bırakıp kaçmam" Dedi ve öne gelerek yerde duran kostümü aldı ceketini çıkarıp yere atarak. Veronica ona yaklaşarak yardım etmeye çalıştı.
Gözlerindeki kederi bakan herkes anlayabilirdi. "Dikkat et," dedi maskesini düzeltirken. James elini kaldırarak elinin üzerine koydu. "Merak etme iyi olacağım. Oyununuzu iyi oynuyorsunuz. Bana bir şey yapamazlar.."
Veronica şaka karışık imasına gülse de dolan gözlerini saklayamıyordu. "Zarar görmeni istemiyorum," dedi kafasını aşağı ederek.
"Bunları alın!"
Sophia ona uzatılan silaha baktı korkuyla. "Merak etme, sahte." Maskelinin açıklaması üzerine rahatça nefesini dışarı verdi.
"Seçeceğim beş kişini salıvereceğim!"
Ani açıklamasının ardından hepsinin yüzünde umut ışıltısı göründü. Fakat olasılık düşüktü. Seçilen beş kişi de yerini aldığında Veronica rehineye küçük kağıt parçası uzattı. "Polislere ulaştıracaksın." dediğinde kafasıyla onu onayladı. Dışarı çıkmanın bedeli buysa fazlasıyla basitti.
Yapılan plan kadar değil!