& Kader’in Gözünden &
Yataktan kalkıp odadan çıktım. Merdivenlerden ağır adımlarla indim. Salon sessizdi. Turan hâlâ gelmemişti. En son markete gideceğini söylemişti. Ben de yorgun olduğum için biraz uzanmak istemiştim.
Koltukta oturup rüyamı düşündüm. Meryem’in yüzü gözlerimin önünden gitmiyordu. “Neden böyle bir rüya gördüm?” diye içimden geçirdim. O sözleri… “Ben artık buradayım, kocamın sana ihtiyacı yok.” Hâlâ kulağımda yankılanıyordu.
Zaman ağır ağır geçti. Beklemek sıkıcı bir oyuna dönmüştü. Saate baktığımda neredeyse bir saat geçmişti. Tam kalkmaya yeltenmiştim ki kapının çaldığını duydum. Ayağa kalktım, hızlı adımlarla kapıya yöneldim.
Kapıyı açtığımda karşımda Turan’ı gördüm. Elinde market poşetleri vardı. Ama yanında biri daha… Dilşah. Gözlerim istemsizce büyüdü.
“Hoş geld
