Yağ yağmur, üşüt içimi Yanmayı çok iyi biliyorum ne zamandır Yağ! Öyle çok yağ ki sönmeyi de bileyim artık Yalnızca bir pencereden seyretmeyeyim seni Mısırları nasıl devirdiysen, yıktıysan rüzgarınla Beni de yık, ıslat beni, söndür beni...içimi Yık geç içimi, artık düşünce toparlanamasın Bir bir düşür çatıdan tuğlaları, ona barınak olamasın Toplasın çantasını, alsın başını gitsin Artık biraz boş kalsın içim Ne siyah ne yeşil ne araf İşte şu, tam şu taraf; öyle ağır ki gövdeme O zaman yıldırımlar sol yanıma düşsün Şimşekler gözlerimde çaksın Gök artık korkutsun beni yavaş yavaş Merdiven dayayıp tırmanmak hayal olsun, umut olmasın Ve yağmur, yağ ; korku zaten salınmış içimde Sadece yağ ve de ki : Hayırlısı olsun... Fatih Demiray Yağ yağmur, üşüt içimi Yanmayı

