"İlk Öpücükler..."
✨
"Seni kaçırmamdan mutlu değil misin?"
Belime sarılı ellerinin üstüne ellerimi koydum. Sert ve büyük elleri sebepsizce yumuşaktı. Ve nedense hoşuma gidiyordu.
"Hayır öyle demek istemedim. Sadece evden sürekli bahaneler ile çıkmıyorum. Tabi dolayısıyla dikkat çekiyor."
Dediğim de çenesini omzuma yasladı. Esen rüzgarı umursamadan yüzüne gelen saçlarımı kokladı. Derin nefes seslerini duyuyordum. "Hımm işini kolaylaştırmamı ister misin?"
"Nasıl olacakmış o? Ne yapacaksın."
"Daha önce söylemiştim ama tekrar edebiliriz. Seni kendime eş bu cihana da bir Kandemir yapsam. Yatağım da sıcaklığın dilinde her an ismim olsa." Belimde ki elini biraz aşağıya kaydırdı. Tam karnımın üstünde durdu ve parmak uçlarını oynattı.
Daha konuşmadan ne demek istediğini anlamıştım. "Burad
