Gözlerini yavaş yavaş aralamış kendine gelemeye çalışıyordu. Gözleri irileşmiş nerede olduğunu ve neler olduğu bir bir aklına düşerken, korku içinde çığlık atmaya başlamıştı.
Sessiz ol minik kuş yoksa o dilini koparırım. Üzerindeki şala daha çok sarılırken gözyaşları birer birer düşüyordu. Araç dar bir yola girerken gözyaşlarını kontrol etmeye çalıştı. Yanında büyük bir sırıtışla ona bakan adamın görüntüsü onu tir tir titretiyordu. Nereye gittiklerini anlamaya çalışıyor ama birleştiremiyordu. Görünürde dallardan başka bir şey yoktu. Araba engebeli zeminde ilerliyordu.
Yavaşlamadan önce bir süre aynı yolda kaldılar. İşte o zaman uzaktaki kulübeyi fark etti. Araç park edildi. Araçtan inen adam sayısıyla gözlerindeki yaşlar kendini tutmasına izin vermiyordu. İn bakalım Karanın fahişesi, be
