"Söylemek istediğiniz bir şey varmı"deyince ikimizde sustuk benim başım önümdeydi. "Tamam karar anlaşmalı boşanma olduğu için boşanmanızda bir sakınca görülmemişti"deyince masadan tutundum. Arasa baktığımda yüzünde hiçbir duygu belirtisi yoktu. Masaya tutundum gene bulanık görmeye başladım. Hakim kararı veriyordu. Sonrası karanlık"Uçurum hanım" diyen bir ses duydum sadece.
İnleyerek yataktan kalktım. Nerdeydim ben şimdi. Burası benim odamdı. Kapıda bana bakıyordu Aras "bu kadar kolay mı bıraktın"
"Nasıl"dedim ona bakıp gözüme girmeye çalışan ışıkla yataktan bu sefer gerçekten kalktım. Bu rüyalar beni öldürecek. Mahkeme salonunda bayıldım.Kuyuruğu dik tutalım derken üstüne düşmüştüm.
Yavaşça doğruldum bütün kemiklerim sızlıyordu. Nefesimi sesli bir şekilde dışarıya verdim. Ayağa
