BÖLÜM 17

2884 Kelimeler

Egemen KURT Seval’in odasından çıktığımda gözüm yanındaki kapıya takıldı. Gülce bugün oldukça sessizdi. Özellikle sabah biz delirmiş durundayken hiçbir şey dememişti. Onun o korku dolu ve kırılgan hali sakinleşmemi sağlamıştı. Onu daha fazla korkutmak istemiyorum. Düşüncelerimi kovalayıp evden çıkmak için merdivenlere yöneldim ama gidemedim. Kendime lanetler ederken geri döndüm ve Gülce’nin kapısını tıklattım. Bekledim ama ses gelmeyince usulca içeri girdim. Gülce kapıya arkası dönük bir şekilde yatıyordu. Gitmem gerektiğini bilsem de yapamadım. Bunun yerine usulca içeri süzüldüm ve kapıyı ardımdan kapattım. Sessizce yatağın diğer tarafına dolandığımda Gülce’nin uyuduğunu gördüm. Dudaklarım kıvrılırken karşımdaki masum ufaklığı izledim. Yüzünün yarısı saçı yüzünden kapalıydı. Daha n

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE