Gülce TURAN
Cemre de kaldığımız akşam sorunsuz bir şekilde geçmişti.
Bolca eğlendikten sonra geç saatte uykumuz gelmişti ve yatmıştık. Sabah ise Egemen ve Pamir abinin baskınıyla güne uyanmıştık.
Her ne kadar kahvaltıya götürmeye geldik deseler de bunun bahane olduğunu biliyorduk. Bence çok bile dayanmıştılar.
Keyifle kahvaltımızı yaptıktan sonra Cemre’nin işi olduğu için Burak abi onu gideceği yere götürmek için bizden ayrıldı.
Eve geçtiğimizde ise ben yorgunum diye bahane edip odama kaçmıştım. Biraz düşünmeye ve kızların aşk hakkında anlattıklarını anlamam lazımdı.
Ama ne yazık ki ne o gün ne de aradan geçen iki günün pek bir yararı olmamıştı. Kızların dediklerine bir anlam yükleyemememin yanında bir de o anlatılanların bazılarını Egemen’i gördüğümde hissetmem vardı.
Kafam iyice a
