Gülce TURAN
Egemen ile o ateşin başında ne kadar oturduk bilmiyorum.
Beni öptükten sonra başımı, boynuna yaslamamı sağladı. O andan beridir de bu haldeyiz. İkimizde konuşmamayı tercih ediyorduk.
Ben gözlerimi kapatmış, bana huzurlu hissettiren kokusunu solurken, Egemen’in bir eli tembel tembel saçlarımı okşuyordu.
Tüm olanları zihin süzgecimden geçirirken hala daha inanmakta güçlük çekiyorum. Ben Egemen’in benimle ilgilenmediğini düşünürken o beni seviyormuş.
Biri tarafından sevildiğini bilmek, hem de tüm sevgilerden en özel olan sevgi ile sevildiğini bilmek muhteşem bir his.
“Sessizsin güzelim.” Egemen’in sesi ile sakinleşen kalbim tekrar hızla atmaya başladı.
Derin bir nefes alıp kendimi sakinleştirdikten sonra;
“Sadece düşünüyordum.” Dedim.
Egemen doğrulmamı sağlayıp gözlerime
