Seval KURT
Abim ile dün yaptığımız konuşmadan sonra odama kapanmıştım.
Pamir ve Gülce benimle konuşmaya çalışsa da pek o havamda değildim. Aklım ve kalbim karmakarışık durumdayken düşünmek ve neyin doğru olduğunu anlamak daha da zor geliyordu.
Yıllardır hayal ettiklerim bir yandan, hayalete karşı olan korkum diğer yandan beni köşeye sıkıştırmıştı.
Hayalperest olan kalbim hiçbir şeyi umursamadan her şeyi istediğim gibi yapmamı söylerken mantığımla iş birliği yapan aklım abimin haklı olduğunu söylüyordu.
Neyin daha doğru geldiğini anlamaya çalışırken bir yandan da bebeğimi düşünüyordum. Ona bir şey olma korkusu ve koruma içgüdüm bu işi en hasarsız şekilde atlatmamız için bastırıyordu.
Bir diğer yarım ise ileride pişman olmaktan korkuyordu. Bir insan bunca parçaya bölünebilir mi? Ben b
