Gülce TURAN
Seval’in sıklaşan hırıltılı nefesleri kulağıma doldukça korkum çoğaldı. Yakalanmaktan çok Seval’e bir şey olmasından korkarken gözlerimi kısıp etrafımı bir kez daha taradım.
Lanet olasıca karanlık yüzünden hiçbir şey gözükmüyordu!
“Gülce beni bırak sen kaç.” Seval’in zorla kurduğu cümle ile ona döndüm.
İki büklüm olmuş nefes almak için çabalıyordu.
“Saçmalama Seval! Sen sadece nefes al ve benimle kal, bir yolunu bulacağım.” Seval sözümü dinleyip nefesini yoluna koymaya çalışırken düşünmeye başladım.
Egemen’in beni sakladığı gibi ağaca çıkmak geldi aklıma ama Seval bu haldeyken ve üzerimizde bu elbiseler varken imkansızdı.
Silah seslerini duymak için dikkatimi toparladığımda hala daha devam ettiklerini anladım. İlk andaki kadar çok gelmese de hala ses geliyordu.
“Seval i
