“Peki sonunda yalnız kalabildik. Hadi anlat bana.”
Melda ve Serra galerinin sakin bir köşesine geçip oturdular. Çocuklar piyanonun yanında yere oturup galeri görevlilerinin onlar için getirdiği yiyecekleri yiyip sohbet ediyorlardı. Sarp bile sonunda çalmayı bırakıp onlara katılmıştı.
“Neslihan sana anlattı sanırım.”
“Evet bir şeyler anlattı ama senin için çok endişelendik. Son dört yıldır sadece Rengin’den aldığımız ufak tefek haberlerle yetinmek zorunda kaldık. Neden bir anda tüm bağını koparıp gittin? En azından haber verseydin, yardımcı olurduk.”
“Ben sadece… Ayrılmak zorunda kaldım ve kimseyle de bir şeyler paylaşacak halde değildim.”
“Öyle mi? Yani öylece seni seven ve sana değer veren insanları hayatından çıkardın öyle mi? Seni savunmak, senin arkanda olmak isteyeceğimizi hiç d
