Asya Nur
Yeliz’i defalarca aradığım halde telefonuna cevap vermemişti. Kahvaltıdan önce nereye çıkıp gitmişti? Cihangir’in olmaması da beni iyice huzursuz etmişti.
Melik Şah kahvaltı yapıp çıkarken arkasından kapıya kadar giderek “Yeliz’e ulaşamıyorum acaba güvenliğe sorabilir misin?” dedim.
“Sorar haber veririm güzelim.”
“Tamam, bu arada annen nasıl?” diye sordum.
“Bilmiyorum,” diyerek omuz silkti. Umursamaz görünmeye çalışsa da asılan yüzünden bunu kendine dert ettiği belliydi.
Dudaklarından öpüp geri çekilecekken belimden kavrayıp öpüşünü derinleştirdi. Kucağımda oğlum varken odaklanamasam da bu temas yüreğimi titretmeye yetmişti.
Geri çekilirken alnını alnıma yaslayıp “Çok özledim,” dediğinde nefesi ılık bir meltem gibi tenimi okşamıştı.
“Daha dün gece seviştiğimizi hatır
