"Doğum günün kutlu olsun!" Dedim büyük bir coşkuyla. Ona verdiğim anahtarla eve girmişti benim bağırarak kurduğum kelimeleri hala anladığını sanmıyorum ama içeriye girmiş anahtarı delikten çıkarmaya çalışırken kafasını kaldırıp bana baktı. Soğuk bir nefes ensesinden üflemiş gibi donmuştu. Anahtar hala delikteydi ve o hala öylece duruyordu. Kocaman gülümsedim ona. Doğum gününü unutmuştu, bunu sabah ona istemeden çaktırdığımda anlamamasından anlamıştım. Göz ucuyla koltuğun arkasında duran en yakın arkadaşlarımıza baktım. Serkanın elinde büyük bir konfeti varken diğerleri o içeri girer girmez alkışlamak için anı kolluyorlardı.
Ayaz şoku yavaş yavaş atlatırken anahtarı çıkarıp kapıyı kapattı. Elindeki poşetleri köşeye bırakırken uzun siyah kabanını çıkarmadan doğruca bana doğru yürümeye başla
