Eylül'den...
Ellerim kucağımda yüreğim parmaklarımın arasından usulca kafasını çıkarmış yanımdaki adamı seyrediyordu.
Kolu koluma yaslı, parmakları elimin yüzeyine temaslıydı.
Aslında temas yok denilecek kadar azdı hatta biri gözlerini kısıp dikkatlice baksa bile zar zor ayırt edebilirmiş gibiydi. Ama sıcaklığı...
Sıcaklığı o kadar canlıydı ki derimin altına sızıp ince damarlarda gezintiye çıkıyormuş gibi yakıyordu.
Bu hale bizi yine ben getirmiştim. Öylesine kolumu kaldırıp siyah plastik yere koymuştum ve oda sanki bu anı bekliyormuşcasına kolunu, yasladığım yere yaslamıştı. Açıkçası ilk baş kolumu hızla çekmek istemiştim ama sonradan bunun ona kötü hissettireceğini anlayınca da çekememiştim.
Tek yanan yer ellerim de değildi.
Tam filme odaklandığım esnada Poyraz'ın yüzümü izlediğ
