Koridorun havası çatırdıyordu, yoğun ve ağırdı. Yarı çıplak bedeni ilkel, sıkışmış gücün bir kanıtıydı.
Mustafa'yı asansörlerden uzaklaştırmaya devam etmek için iki kere daha itmesi yeterli olmuştu.
Adamı duvara köşeye sıkıştırdı, daha iri ve uzun bedeni doktorun tümünü gölgede bırakıyor, adama tepeden bakmasına neden oluyordu. Öfkeyle sanki olduğundan daha da irileşmiş gibiydi.
Mustafa'nın pahalı, terzi işi gömleğinin yakasını yumruğuna kıstırdı, onu kendine doğru çekti.
“Bu şehirde ne halt ediyorsun sen?”
Öyle geçerken uğramalık ya da bir iş görüşmem vardı deyip gelmelik bir şehirde değillerdi hani.
Ortalığın karıştığı, dışarıdan gelenin ayna gibi diğerlerinin arasında sırıttığı, memurun amirin, askerin polisin rahatlıkla seçildiği, az nüfuslu bir şehirdi hani…
Çağdaş’ın sesi
