***
Bedenimin içinde ruhumun derisini yüzen bir his vardı. Genç ve yaşlı hislerimi kaplayan aptal düşüncelerim, beynimin içinde oluşan tüm renklerin ahenkliği ile buluşan denizde boğuluyordu. Usulca denizin diplerini boylayan düşüncelerim, gecenin sessizliğinde çığlık atıyordu bu çığlık, sessizliğin çığlığı idi. Sakin ama bir o kadar da aceleciydi. Tıpkı benim gibi. Melina Alyaz, sessiz çığlıktı, çığlıkların arasında ruhunu yüzen hislerin gökkuşağı idi. O belki masum belki de, suçluydu. Ama kesinlikle, masum değildi. Eğer öyleydise bir zamanlar, şimdi kanına bulaşacak kanla, ellerini gizleyecekti. Ekseninde dönüp duran intikam hissi, onu ele almıştı, ve uzaktan uzağa bakışları soluklaşmıştı. Ve biçare bedeni o morumsu soluklarda can çekişiyordu. Dudaklarının üzerindeki dokunuşlar sona erd
