"Gerçekten güvenilmezsin."
Alec'in suratında ilk kez binbir duyguyu da gördüğüme yemin edebilirdim. Kızgınlık, kırgınlık, hayal kırıklığı... Çenesini sıkmıştı. Telefonu tutan parmakları gergin duruyordu. Boynundaki bazı damarların normalde bu kadar dışarıda olmaması gerekiyordu.
Elindeki telefonu alacakken refleksle geri çekti. Gözlerine sertçe baktım. "Evet ben güvenilir değilim." dedim sinirle dişlerimi sıkarken. Diğer elindeki anahtarı parmağının ucunda salladığında alt dudağımı ısırdım.
"Elbiselerimi karıştırma hakkını nereden buldun sen?"
"Telefon tekrar titredi. Tıpkı yoldaki gibi."
Gözlerimin içine sen suçlusun dercesine bakarken gözlerimi ondan kaçırdım hep. Kendimi bok gibi hissettirmişti sağ olsun.
"Ver şunu bana."
"Hah hatırlamışmış. Nate'miş."
"Ver şunu tamam!" Banyo ka
