Her yeni güne, yeni umutlar ile uyanıp, bugün her şeyin güzel olacağını umut ediyordum.
Doğru bir hamleyi bulup, Demir ve şirketinden kurtulmam istiyordum. Anlaşmayı bozduğum için büyük bir tazminat ödemem gerekiyordu ama bunu elbette ki ödemeye gücüm yoktu ve hisse satmak istediğim de ise dün Umut'un gelmesi ile bu düşünceden de hemen vazgeçmiştim. Aklım durmuş ve ben hiç bir şey düşünemiyor hale gelmiştim. Hiç bir bankadan ise o kadar büyük bir meblağ alamıyordum. Dün şirketten sonra eve gelip bütün gece ne yapabilirim diye düşünmüştüm ama hiç bir çıkış yolu bulamamıştım. Babam ile de bu konu halkında konuşamamıştım. Sonuçta ona ne diye bilirdim ki 'senin emeklerinle bugüne getirdiğin şirketini batırıyorum baba' mı diyecektim? Diyemezdim, onu üzemezdim. Hem bu benim hatam olduğu için ve
