Kahramanlardan biri öldü, masal bitti. İki yaralı yürek de bu masal mutlu son ile bitsin çok istedi ama öyle olamadı. Giden gittiğiyle kaldı onların hikayesinde kalansa bittiğiyle.
Esma delirseydi her şey çok daha kolay olacaktı onun için.
Ama o kadar acı çekiyordu ki, deliremedi.
“O yüreğindeki acı mı?” diye sordular.
“Hayır” dedi. “O benim imtihanım!”
Kadın gitti, adam delirdi.
Adam gitti, kadın bitti…
Onların hikayesinin özeti oldu bu iki dize.
***
Boran ile birlikte olmasalar da bir yerlerde yaşadığını biliyordu. Bu duygu bile sevdiğiniz biri için yetiyormuş. Hani derler ya ‘Canı sağ olsun da yel essin kokusunu getirsin.” Keşke sağ olsaydı da bir daha hiç görmeseydi, konuşmasa, sesini duymasaydı. Keşke sağ olsaydı da sadece yel esse kokusu gelseydi.
Esma hep Boran’ın yokluğu
