“Kim o?” dedim, sesim titriyordu. Kalbim, sanki boğazıma dayanmıştı.
Osman benden bile korkak çıkmış, arkamda saklanıyordu.
Cevap gelmedi.
Sadece orada duruyordu.
Beni izliyordu.
Gözleri sabit, ifadesi donuktu.
Derin bir nefes alıp bu sefer daha tok bir sesle tekrar sordum:
“Kimsin?!”
O an konuştu.
Sesinde alayla karışık bir merak vardı.
“Demek… Doğa sensin,” dedi ve baştan aşağı süzdü beni.
Osman hemen fısıldadı:
“Dikkatli ol. Yaklaşmasına izin verme.”
Işığı açtım.
Bir an gözlerim kamaştı ama…
Karşımdaki kişiyi görmek istiyordum.
Tüm korkuma rağmen.
O da karanlıktan çıktı, birkaç adım yaklaştı.
Sonra çenemi tuttu, yukarı kaldırdı.
“Korkuyorsun,” dedi alçak sesle.
Kendimi zorla çekip uzaklaştırdım.
“Kimsin sen? Burada ne işin var?!” diye yineledim.
Yüzünde tuhaf bir g
