"Osman, burası resmen yangın yeri... Ben gözlerimi kapatıyorum!" dedi ve olduğu yerde hızla arkasını döndü. Göz kapaklarıyla birlikte sanki tüm bu kaosun görüntüsünü de silmek ister gibiydi. Ben ise hâlâ olduğu yerde donmuş kalmıştım, gözlerimi Yağız Hoca’dan ayıramıyordum. Şoktan titreyen parmak uçlarımda yankılanan tek şey, biraz önce yükselen o sert ses tonuydu.
Tam o sırada yanımıza Asaf Hoca geldi. Hızlı adımlarla gelip Yağız’ın kolunu kavradı ve sertçe kendine çevirdi.
“Senin derdin ne Yağız? Ne bağırıyorsun kıza?” dedi, sesi kızgın ama bir yandan da şaşkınlık doluydu.
Yağız’ın gözlerinde önce öfke, sonra sabırsızlık parladı. Kolunu sertçe çekerek Asaf’ın elinden kurtuldu. “Sen karışma,” dedi dişlerinin arasından süzülen bir tehdit gibi.
Asaf Hoca geri adım atmadı, dudaklarında k
