Cama vuran yağmur damlaları, yağmurun o huzurlu sesi, ıslanmış sokaklar. Bir zamanlar huzur bulduğu basit şeylerdi bunlar. En çok sevdiği yağmur yağarken camın kenarında çayını içmek, belki bir şeyler okumaktı. Bacaklarını örten kalın bir battaniye. Sıcacık güvenli bir ev. Şimdi geride kalan güzel anılardan birkaç tanesiydi sadece. Oysa ne kadar değerli olduklarının şimdiye kadar bu kadar farkında olmamışı hiçbir zaman.
Ne zaman bu kadar derin düşünmeye başladığından bile bir haber yaşıyordu hayatı. Beyni hem dolu hem de bomboştu. Hem çok düşünüyor hem de hiçbir şey düşünmüyordu.
Kupadaki çayından bir yudum daha alıp yağan yağmuru izlemeye devam etti. İçtiği çay boğazını yaksa da aldırmadı. Acıyı hissetmeye ihtiyacı vardı. Rüya görmediğini kendisine kanıtlamak için canının yanması ger
