Nöbetin ardından sabah eve geldiğim de kendimi yatağa atıp derin bir uykuya daldım. Geç saatte uyandığım da karnım acıkmıştı. Mutafağa geçip kendime güzelce şeyler hazırlayıp salona geçtim.
Televizyondan film eşliğinde hazırladığımı yerken izlediğim bir sahneden ötürü hıçkıra hıçkıra ağladım. İşin garip yanı korku filminde ağlamak akıl işi değildi ama yine de benim içimden ağlamak geliyordu.
Ağlama seansım bittikten sonra uykum tekrar gelmişti. Ah ulan ah bu hamilelik durumu beni çok değiştirecekti şimdiren belli olmuştu. Sabah biraz daha geç kalkarak zorlada olsa hazırlanıp karargaha geçmiştim.
Odama geçtikten sonra Melek gelmişti. Onun yüzündeki buruk tebessüme baktığım da "Bir şey mi oldu bu yüzünün hali ne?" diye sordum.
"Boşver bir şey yok asıl senin bu halin ne?" dediğin de t
