Hamileydim.
İnanamıyordum nasıl olmuştu böyle bir şey anlamıyordum. Her şeyi geç ben ne yapacaktım. Hastaneden nasıl çıktım bilmiyorum. Askerleri askeriye teslim ettikten sonra karargahtan ayrılıp eve geldiğim de ruh gibiydim.
Etrafta olan biteni anlamıyordum. Aklımda tek bir şey vardı ben ne yapacaktım. Korunuyorduk daha doğrusu Adem korunuyordu, aklımı sürekli beraber olduğumuz zamanlar geliyordu. Korunmadığımız bir zamanı hatırlamıyordum bile bir şeyler yapmalıydım.
Eğer bu durum ortaya çıkarsa mesleğimi bırakmak durumda kalabilirdim. Ama şu bir gerçek ki aklımı karıştıran sadece Adem'in tepkisi nasıl olurdu. Beni gerçekten meraklandıran durum buydu. Allah'tan evliydik ya evlenmeden önce olsaydı bu durum.
Eğer öyle bir durum da ortaya çıksaydı ben mesleğimi kaybederdim. Özellikle
