Gece yarısı uykumu bölen telefon sesi ile birlikte uyandığımda yanımda uyuyan bebeklerim uyanmasın diye hemen elime alıp baktığımda Ceren'den gelen görüntülü arama olduğunu gördüğümde hemen açıp, ışığı açmak için kalktım.
Telefona uykulu gözlerle baktığımda karşımda ameliyat kıyafetleri giymiş bir Ceren beklemiyordum.
"Merhaba Zişan"
"Merhaba da bu ne hâl Ceren" demem ile bana dolan gözleri ile bakıp
" biliyorum söylemeliydim ama eğer söylersem yapamazdım affet beni olur mu"
" tamam sen sakin ol önce şimdi mi gireceksin ameliyata" gülümseyerek başını sallayıp
" Evet hemde beş dakikam kaldı. Ameliyata girmeden önce son kez kızımı ve sizi görmek istedim" Ağladı ağlayacak gibi duruyordu.
Nasıl ağlamasındı..
O masadan kalkmama ihtimali vardı.
"merak etme Ceren sen o ameliyattan
