2 yıl sonra....
Şu üç yılda başıma o kadar tuhaf şeyler geldi ki bunların içlerinde en güzeli tereddütsüz şuan avluda paytak paytak yürüyen çocuklarımdı.
Biri bana gelip yirmi yaşında amcanın hatasına bedel olacaksın deseydi güler geçerdim belki ama şuan tam olarak onu yaşıyordum. İstediğim gibi bir düğünüm bile olmamıştı.
Gelinlik yerine mavi elbisemi giymistim..
Umudumu simgelemek için..
Bawer'e asla boyun eğmeyeceğimi göstermek için ama ona çoğu kez boyun etmiştim. Bunun tek nedeni evlatlarımdı.
Kumsal'ı da kendi evlatlarimdan asla ayırmıyordum çünkü oda benim bir evladım hatta tek kızım..
Benim ve annesinin kaderini yaşamaması için uğraşacağım tek kuşum...
Kimliğinde bile benim adım yazıyordu..
O gün Bawer gelip ikinci ismini söylediğinde çok duygulanmıştım.
Kimlikte annesi
