Bahar, koridorda nefes nefese kalmış bir sekilde kendini salona attı " Görgüsüz Ayı
, insan bir 'müsadenle' der! Resmen teşhirci çıktı başımıza!" Ama siniri bile heyecanına yenik düşüyordu.
salonda bir ileri bir geri volta atıp içinden Yiğit’e bildiği bütün küfürlerini sıralarken, merdivenlerin başında o belirdi. Jilet gibi giyinmiş, saçlar özenle taranmış, sanki az önce odada o sahneleri yaşatan adam o değilmiş gibi bir buz kütlesi!
Salona girdiğinde Bahar’a şöyle bir üstten, o sinir bozucu alaycı bakışını fırlattı. Dudak kenarı hafifçe yukarı kıvrıldı. Hiç istifini bozmadan, krallara layık hazırlanan kahvaltı sofrasına doğru ilerleyip baş köşeye kuruldu.
Bahar da Hemen peşinden masanın yanına damladı. içindeki utan ve öfkeyle dikildi karşısına. " ben bu evde mülteci miyim? Hapis miy
