Ertesi gün.
"Buraya gülleri ekelim diyorum." Omzumun üzerinden anneme baktım. Havuzun kenarındaki sandalyesinde oturuyordu. Bugün de işe gitmedim. Babam, annemle ilgilendiğim için sorun etmemişti. Abim ise, TV karşısında yirminci kez Yüzüklerin Efendisi izliyordu.
"Ama pembe gül olsun. Kırmızı sevmiyorum."
Gülümseyerek elimdeki kasayı duvarın dibine bıraktım.
"Merak etme anne, pembe gülmüş hepsi. Belki birkaç tane kırmızı çıkabilir."
"Abin nerede?"
Eldivenlerimi giyerken başımla evi gösterdim. "Hadi başlayalım."
Ecmel gece internetini açmış ama bana yazmamıştı. Görüldü atsaydı daha az sinir olurdum.
"Hava çok güzel." diyen anneme bakıp gülümsedim.
"Evet çok güzel." Açtığım çukurlara gül fidelerini dikerken annem hiç konuşmamıştı. Arada arkama bakıp onu kontrol ediyordum.
"Akşam
