Temur, şaşkınla karşısındaki adamı inceledi. Omuzları iyice çökmüş sanki birkaç yaş birden almış gibiydi. Hanımı ile göz göze gelince gülümsedi.
-Sen ne dedin bakalım?
-Ne dedim ki? Ben de bilmiyorum inan. Çok gidip gelmelerdeyim. Bir yanım yok.
-Balam dedin.
-Haaa o mu? Haklısın
Gülümsedi.
-Hanımımdır. Balam sol yarımdır.
-Ne değişti ki yüzünü gördükten sonra?
-Daha öncede bir kez görmüştüm ama yakalayamadım.
-Gel otur lütfen onu kazanmak için vereceğin ipuçları çok önemli.
Temur dikkatle baktı.
-Ya yeniden kanatırsan?
-Asla.
-Ya kanatırsan dağıtırsan?
-Asla.
-Ya olursa?
-Belindeki kılıcınla parçalara ayır kıpırdamayacağım. Nefes alamıyorum. Hepimizin tek amacı
Bala’mı ait olduğu yere evine, kalbimin en içine sokabilmek.
Bala’nın bir türlü geçmek bilmeyen zorl
