-Nerede?
-Gitti.
Geri durup atına binecekken, Maral bileğinden tuttu.
-Sizden yanayım azcık soluklan ve otur.
-Yakalayabilirim. Maral, kadim bilge kolumu bırak.
-A güzel oğlan şu an yakalanmak istemiyor. Azcık fırsat ver kendi ile kendisine. Bu arada acık tanış olalım içimizi dışa çevirelim bakalım neler olacak.
Alp Tolga gitmekle gitmemek arasında kararsızdı.
-Hırsla verme kararını. Vakit o vakit değil a oğlum. Gel yamacıma dedim sana. Bala’nın dediği kadar varsın. Azcık kaçıksın ha oğlan.
-Öyle mi dedi?
Gülümseyerek Maral’ın gösterdiği yere oturdu.
-Balan yaptı elcağızı ile, bir yudum anca içti. Demek nasibi sana kaymış.
Alp Tolga közde duran fincanı eline alıp dalgın dalgın baktı. İstese yakalayacaktı ama Maral dur demişti. Bundan sonra büyük sözü dinleyecekti.
“İllaki
