Alp Tolga elini usu, usul okşarken, dudakları neredeyse kulağına değecekti.
-Kanımı tutuşturanım nereye?
-Cehennemin dibine. Sende gelecek misin?
Masadakilere döndü. Neredeyse ağlamak üzereydi.
-Çok kötüsünüz.
-Hatunum sen yanımda olduktan sonra fark etmez. Birlikte oraya da gideriz. Canımın içisin.
Alp Tolga çok doğalmış gibi tek tek parmaklarını öperken sinirle elini çekmeye çalıştı.
Çık hayatımdan neresini anlamadın.
-Hiç bir yerini balım hiç bir yerini anlamadım. Sakince yemeklerimizi yiyelim sonrasında konuşacağız.
-San azcık kay bakayım öteye.
Maral’a sinirle çemkirdi.
-Sende. Aranızda iyice sıkıştım.
Sinirle iki elini masaya vurunca üzerindekiler sallandı.
-Teyzeee dedim…
-Ne var dedim başımın derdi? Biz kalk demeden kalkamazsın.
Ters ters Alp Tolga’ya baktı
