Kemal/Mahur
Mert elindeki tabancayı ben ve Mahur’a doğru doğrultmuş, gözlerinde kin ve öfke dolu bir ifade vardı. Her şey sanki yavaş çekimde gelişiyordu. Mahur’un titreyen elini sımsıkı tutarken bir anlık panik içimi kapladı. Kaçamayacak mıydık? Hayallerimiz burada, bu sokakta mı sona erecekti?
Mert tetiğe yaklaşırken, Mahur’un fısıltı gibi gelen sesi kulağımda yankılandı: “Kemal... hamileyim.” O an dünya başıma yıkıldı. Gözlerim Mahur’un gözlerinde takılı kalmıştı. Bir anda zamanın donduğunu hissettim. Kalbim hızla atmaya başlamıştı. Mahur’u ve doğmamış çocuğumuzu koruma içgüdüsüyle hareket ettim. Onu hızlıca kavrayıp yere çömeldim, göğsümü siper ederek onu korumaya çalıştım. Tam o sırada silah patladı. Kulaklarımızda yankılanan bu sert sesle birlikte ikimiz de birinin vurulduğunu düş
