" Güzelmiş yeni evin..."
Yatağımda oturmuş sessizce odamı inceleyen Zehra'nın konuşmasıyla etrafa göz atıp usulca başımı salladım.
" Evet... Bende beğendim..."
" Artık ailenle birliktesin... Çok mutlu olmalısın..."
Yaslandığım çekmeceli dolaptan ayrılıp ellerimi birbirine kavuşturdum. Alt dudağımı içime çekip hafifçe tebessüm ettim.
" Öyle oldu değil mi..? Evet, sanırım... Mutluyum..."
Saçlarımı omzumun gerisine atıp adımlarımı pencereye doğru yönlendirdim.
Avluda çalışanlar ve kendi kendine top oynayan Arif'ten başka kimse yoktu. İçime derin bir soluk çekip hissettiğim tuhaf boşluğu doldurmaya çalıştım nafile bir çabayla. Ama işe yaramadı... Halâ aynı şeyleri hissediyordum.
" Eee? Yokluğum hissediliyor mu Zehra Hanım?"
Gülerek sorduğum soruyla gözlerini devirip oturduğu yerden ka
