Yazardan...
Sessiz çığlıklar vardı...
Duyulmayan ama dibine kadar görülen...
" Niye ben feda ediliyorum he ana!? Niye susuyorsun hala!? Beni yakmalarına izin mi vereceksin!"
Çaresizdi Gonca... Hemde öyle bir çaresizdi ki on beşinde gelin olurken bile canı bu kadar yanmamıştı...
Gözlerinden akan yaşları silip kendini hırpalayarak ağlayan kızının ellerini tuttu kendine daha fazla zarar vermemesi için.
İçi dışına çıkarcasına ağlıyordu Avşin. Onu umursamayan babası bugün sofrada ilk kez onun adını anmış ve daha şaşkınlığını atlatamadan evleneceksin demişti...
Anında dolan boncuk gözleriyle babaannesiyle annesine bakmıştı yalvarırcasına. Ancak her ikiside sessizliğini korumuştu...
Tir tir titreyen bedeniyle ilk kez itiraz etmişti babasına.
Ben evlenmek istemiyorum baba...
Demişti...
