Savaş...
Kendi düğününden gelinini kaçırmak kaç adama nasip olurdu acaba. Bana nasip oldu. Sabredecek gücüm kalmamıştı. Düğünün sonu bir türlü gelmiyordu. İnadına uzadıkça uzuyordu.
Bal gözlümün arabaya binmesine yardımcı oldum. İtirazlarına aldırmadım. Arabanın önünden dolanıp kapıyı açarak kendi yerime oturdum. Vakit kaybetmeden arabayı çalıştırıp yola koyulduk. Karımın elini kavrayıp dudaklarıma götürdüm. Tenim muhtaçtı tenine.
“Bir türlü baş başa kalamadık.” Derken göz ucuyla karıma baktım. Sinirliydi, alt dudağını kemiriyordu.
“Savaş sen beni düğünden kaçırdın.” Dedi hayretle.
“Evet.” Diyerek doğruladım. Devamı daha da hayrete düşürecekti. “Keşke daha erken kaçırsaydım seni. Ne derler bilirsin?” Bal gözlüme döndüm. Gözlerimiz birleşti. Kaşları merakla çatılmıştı. “Geç olsun da g
