SEYİTHAN
“Çünkü artık gerçekleri biliyorum."
Suna kollarımıza arasındayken bunu söyleyecek cesareti çok zor bulmuş olsam da sonunda bulmuş ve söylemiştim.
Suna bir anda kollarımın arasında kıpırdayıp kendini geri çekip, gözlerimin içine baktı.
“Gerçekleri öğrendin öyle mi?”
“Evet benden sakladığın gerçekleri sonunda öğrendim.”
“O yüzden de gelip benden af diliyorsun yani?”
“Evet.” Yani doğruydu söylediklerim ama Suna gözümün içine öyle nefretle bakmaya başlamıştı ki bir an yanlış bir şey mi yaptım diye düşünmeye başladım.
Bir anda yumruklarını göğsüme indirip bağırmasıyla neye uğradığımı şaşırdım.
“Defol giiiiit defol. Git bir daha da sakın karşıma çıkma.”
Bileklerinden tutup yüzüne baktım. “Manyak mısın kızım, napıyosun.
Hüngür hüngür ağlamaya başlayınca yine sarılmak isted
