Yazarın Anlatımından;
Suna ve Gülhan tuvaletin kapısını açamayınca olanca güçleriyle bağırmış kapıyı tekmeleyip yumruklamışlardı ama seslerini kimseye duyuramamışlardı.
“Dışarıda kargaşa var. Gerçekten yangın çıkmış olmasın. Ya da ne bileyim başka bir şey.” Suna kulağını kapıya dayayıp dışarıyı dinlemeye çalışırken Gülhan etrafa bakıp kapıyı kırabilecek bir şeyler atıyordu ama yoktu. Hiçbir şey yoktu.
İki kız tekrar yardım isteyerek bağırıp kapıyı yumrukladılar. “Yardım edin burada kilitli kaldık yardım edin.” Elleri acıyana kadar vurup bağırdılar ama dakikalarca kimse gelmedi.
Suna ölmek istediği günleri düşündü. Çok istemişti ölsün, yok olsun ama şimdi o günler bir asır önceymiş gibi geliyordu kendisine. Nasıl bu kadar değişmişti. Halbuki Seyithan’la evliliği de burnundan gelmişti.
