Davut Ağa, Hatice’nin kendisini dikkatle dinlediğini fark edince, hem keyif alır gibi hem de meseleyi yumuşatmak istercesine konuşmaya başladı.
Önce sevecen bir tavırla gülümsedi, ''Tahir’e kızgın mısın?'' diye sordu.
Hatice bir an ne cevap vereceğini bilemedi. Duyguları karmakarışıktı ama içi bir noktada netti. Tahir'in kötü biri olduğuna inanmıyordu.
''Hayır…'' dedi. ''Niye kızgın olayım ki?''
''Senin kötülüğünü istemiş, evini basmış'', diye üsteledi Davut Ağa.
Hatice derin bir nefes aldı.
''Evimi bastı ama öfkeliydi. Annesinin yaşadığı çoğu şeyi ben de yaşadım. O yüzden o annesinin eziyet görmesini görmüş bir çocuk, ben onun canının ne kadar yandığını biliyorum. Can havliyle yaptı bunu. O yüzden… çok kızamıyorum.'' diye mırıldandı. Gözlerinde hâlâ şefkat vardı..
Davut Ağa beyazla
