~ GÜNÜMÜZ ~
Kapı açılma sesiyle uyanmıştım,
Her daim siper de olan ben çok fevri bir kalkış göstermiş olmalıyım ki odaya giren hemşire irkilerek geriye bir adım attı.
-"Eftelya hanım, lütfen sakin olun.
Üzgünüm sanırım sizi korkuttum" dedi.
Yüzüme düşen saçlarımı sağlam olan elimle yana itip doğrulmaya çalıştım.
-" Son bir ağrı kesici yapacağım, doktorunuz evinize geçtiğiniz de tedavinize devam edecek" dedi.
Anlayamamıştım.
Doktorum? , Evim?
-"Neyden bahsettiğinizi anlayamadım.
Ne doktoru, ne evi?" dedim.
-" Cihan Bey bize bu şekilde bir bilgi verdi, detayını malesef bilmiyorum.
Birazdan burada olur size aktarır.
Serumunuz bitince damar yolunu çıkartmak için arkadaşım gelicek, geçmiş olsun" diyerek hızlıca çıktı bir kelam dahi edemedim.
Bekleyelim bakalım Cihan bey'ini.
Ha
