Yüzümdeki maskenin altımdan zar zor aldığım nefeslerle birlikte kollarımı karnıma sararak acının geçmesini bekledim bir süre. Karşı duvardaki saat doğruysa eğer, yaklaşık üç saattir bu mavi sıvı dolu kapsülün içerisindeydim ve bu süre boyunca çekmediğim acı kalmamıştı. Karnıma yapıştırdıkları kablolardan tüm vücuduma yayılan ağrı kısa aralıklarla üç saattir devam ediyordu ve ben canımdan bezmiş durumdaydım. Koluma taktıkları serum gibi bir boru vardı ve hala işlevini çözememiştim, çünkü hala ilk takıldığı an gibi bomboştu.
"Enerjiyi çekemiyoruz efendim." diyen erkek bir doktorun konuşması geldi kulağıma. Su dolu bir kapsülün içinde olmamdan kaynaklı bir boğukluk olsa da kelimeleri rahatça seçebiliyordum.
"Ne demek çekemiyoruz?" dedi Zerter memnuniyetsiz bir ifadeyle kaşlarını çatarken. S
